عصبی بودم اما نمی گذاشتم احسان متوجه بشه...باید با کسی صحبت می کردم. به بهناز تلفن زدم همه چیز رو براش گفتم...از جریان طلاقم خیلی  ناراحت شد،کلی باهام صحبت کرد.موضوع قرصها رو که براش گفتم کلی دعوام کرداون گفت:تو معتاد شدی...دیگه نخور...اما من نمی تونستم نخورم،اگر قرص نمی خوردم از سر درد میمردم

۱ماه از طلاقم می گذشت.سعیید گاهی میامدو مامان رو میدید.اون هنوز هم من رو دوست داشت اما من نــــــــــــــــــــــه.

یک شب احسان ساعت ۱  خانه آمد.حالش بد بود.من هم از سر درد داشتم میمردم،گفتم:احسان جان یک قرص بده...گفت:اگه قرص می خواهی امشب بیا اتاق من....

خیلی ناراحت شدم.اول نرفتم اما بد دیدم اگه نرم میمیرم........خلاصه رفتم.

صبح که بیدار شدم از خودم متنفر بودم...من!؟مهلا!؟باور نمی کنم...

دیگه روم نمی شد تو چشم های مامان هم نگاه کنم.

۱ماه بود که ندیده بودمش دلم براش خیلی تنگ شده بود اما نمی تونستم برم.......

ادامه دارد........

آخر ساعت درس يك دانشجوي دوره دكتراي نروژي ، سوالي مطرح كرد: استاد،شما كه از جهان سوم مي آييد،جهان سوم كجاست ؟؟ فقط چند دقيقه به آخر كلاس مانده بود.من در جواب مطلبي را في البداهه گفتم كه روز به روز بيشتر به آن اعتقاد پيدا مي كنم. به آن دانشجو گفتم: جهان سوم جايي است كه هر كس بخواهد مملكتش را آباد كند،خانه اش خراب مي شود و هر كس كه بخواهد خانه اش آباد باشد بايد در تخريب مملكتش بكوشد. پروفسور محمود حسابي.........

يادته يه روزي بهم گفتي هر وقت خواستي گريه کني برو زيرِ بارون که نکنه نامردي اشک هاتو ببينه و بهت بخنده ... گفتم اگه بارون نيومد چي؟؟ گفتي اگه چشم هاي قشنگ تو بباره آسمون گريه ش ميگيره ... گفتم يه خواهش دارم ؛ وقتي آسمونِ چشام خواست بباره تنهام نزار ... گفتي به چَشم ... حالا امروز من دارم گريه ميکنم اما آسمون نمي باره ... و تو هم اون دور دورا ايستادي و داري بهم مي خندي ... (سخته يکي بهت بگه ستاره شو ببينمت بعد يه کم که بگذره بگه ديگه نيا ببينمت نه؟)

پدرم مي گفت عاشقي يك شب است و پشيماني هزار شب و من حالا هزار شب پشيمانم ، كه چرا يك شب عاشق نبودم

ماهي قرمز تو هستم تو تنگ بلور دلت دلتنگي نكن و دلت نشكنه كه من ميميرم

خــوب بـــازم بــــه ایــــــن غــــــــــــــــــم

یه لحظه فکر کن!

احسان اصرار داشت من از سعیید جدا بشم اون خودش من رو به شمال بردو منتظر ماند تا بر گردم....

بالاخره با اصرار احسان وکمکهای اون من از سعیید جدا شدم.

سعیید که من رو عاشقان دوست داشت گفت:جدا نشو....خواهش می کنم...اما من گفتم:نـــــــه

بعد از طلاق به خانه احسان رفتم.سرم درد می کرد.اون به من یک قرص داد و بعد خوابیدم...صبح که بیدار شدم،به خانه رفتم مامان را دیدم که گریه می کرد،اون ناراحت بود که من از سعیید جدا شدم...گفتم:من از اون خوشم نمیامد.مقداری پول بهش دادام و رفتم.....

سرم درد گرفته بود سعیید باز یک قرص بهم داد و من آروم شدم........

ادامه دارد..........

به قول شريعتي:دنيا را بد ساخته اند......... کسي را که دوست داري،تورادوست نمي دارد. کسي که تورا دوست دارد ،تو دوستش نمي داري اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند و اين رنج است . زندگي يعني اين............

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک غرال شروع به دويدن ميکند و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته نشود هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير شروع به دويدن مي کند و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگي نمي رد مهم نيست غزال هستي يا شير با طلوع خورشيد دويدن را آغاز کن. " آنتوني رابينز

     ***براي ورود به هر قلبي دقت کن بعضي قلبا مسافرخونه ست يکي مياد يکي ميره .......***

فردا راحله اومد و گفت:میای بریم مرسی بزنیم؟گفتم مرسی ؟اون دیگه چیه؟خندید گفت بابا تو چقدر  پــرتــــی.....

مثل دیروز تو هم بیا،من به اونا نمی گم که شوهر داری و زن داداشمیمن گفتم نه..سعیید چی؟گفت بی خیال بیا خوش می گذره.

منم که از سعیید و بی غیرتیش بدم میامد گفتم باشه.بعد از ناهار زدیم بیرون و ساعت ۱۲ اومدیم.این شده بود کار هر روزمون....

تا این که به اصفهان اومدم و به دوستم بهناز قضیه رو گفتم...آخه من مشروب خوردن و سیگار کشیدن رو هم از راحله یاد گرفته بودم....

اون با من زیاد حرف زد آخه تنها دوستم اون بود،اما من قانع نشدم و به کارهام ادامه دادم...می خواستم با کارهام از همه انتقام بگیرم.

تو این دوستیها با پسری آشنا شدم.اسمش احــــســـان بود..

اون می دونست من شوهر دارم.من کم کم عاشق احسان شدم... اما از سعیید بیشترمتنفر شده بودم ...... 

من هر روز خانه احسان و یا پار تی بودم.کسی نمیتونست بهم حرفی بزنه حتی مامانم...بیشتر شبهام اونجا بودم و بعد از ۲ الا ۳ روز به مامان سر می زدم.....

ادامه دارد..........

تابستان بود و من خانه شوهرم از شدت گرما مقابل کولر خوابیده بودم که خواهر شوهرم با یک جعبه شیرینی آمد.خیلی خوشحال بود،من رو بغل گرفته بود و می بوسید....

بعدا فهمیدم که یک دانشگاه خارج از شهر قبول شده.....

مامانش با رفتن راحله به اون دانشگاه مخالفت کرد اما با اصرار اون بالاخره راضی شد و اون رفت....من از اون موقع به مدت ۶ماه راحله رو ندیدم...زیاد ازش خبر نداشتم،بهمن ماه بود که من خانه  شوهر رفتم و راحله رو که تعطیلات میان ترمش بود دیدم.اون به کل عوض شده بود.اشخاص مشکوکی به اون زنگ می زدند.تو کامپیوترش هم عکسهای بدی بود.حتی خودشم تو یکی از این عکسها بود...............داداش بی غیرتشم که چیزی نمی گفت.

هرچی بیشتر میگذشت من بیشتر از سعیید بدبم میامد.

عصر ساعت ۴ بود که راحله اومد و گفت میای بریم بیرون؟منم که از خونه خسته شده بودم گفتم میایم.

۳۰دقیقه طول کشید تا ما آماده شدیم و از خانه بیرون آمدیم...

۵۰ قدم که رفتیم یک پرشیا نقره ای رنگ بوق زد و ایستاد.راحله گفت بیا بریم..گفتم راحله جان می شناسیش؟گفت آره بابا بیا.......

ما سوار شدیم اون ما رو به قهوه خانه برد و به راحله شماره داد.تازه فهمیدم راحله تازه باهاش آشنا شده

اون با راحله سیگار کشید......من باور نمی کردم راحله ما اینجوری باشه....سیگارررر........

اونا من رو پیاده کردن و رفتن..

حدود ساعت ۱۲ شب بود که راحله خانه اومد.اون مست بود و دائما می خندید این حرکات برام آشنا بود...مامان گفت کجا بودی تا الان؟اما اون می خندید و آرام به من گفت جات خـیــلــــــی خالی بود.........

ادامه دارد.........

یک روزواسم خبر آ وردن که پدربزرگ و مادربزرگم در یک تصادف فوت شدندنیا رو سرم خراب شد..

حالا من تنها شده بودم با هیچ کس صحبت نمی کردم آرزوهای من با رفتن اونا مرده بودن...

پدرم که معتاد بود،بعدها فهمیدیم شوهر مادرم هم معتاد هست...من از پدرم خبری نداشتم اون من رو به فرزندی خودش قبول نداشت.شوهر مادرم هم اون رو اذیت میکرد اون دائم بد دهنی میکرد.

من از جو خونه بدم میامد و همیشه از اونجا فراری بودم...۲ماه بعد از فوت اونا با خانواده به مسافر رفتیم.اونجا با پسری آشنا شدم که ۲۲سال بیشتر نداشت.ما به هم علاقمند شدیم...بعد از گذشت ۲ هفته به خاستگاریم اومد..مامان مخالف بود اما من راه فرار از مشکلاتم رو ازدواج با سعید میدیدم...خلاصه با اصرار من و سعید مامان راضی شد...

من زیبا بودم و خاستگار زیاد داشتم اما بین اونها سعید رو انتخاب کردم، ۱۴سالم بود که عقد کردم...

ادامه دارد.....

من رفتم پیشه مامانم اما همیشه یه چیزی کم داشتم... گاهی سری به پدرم میزدم..تا این که ۷ سالم تمام شد... و دادگاه واسه همیشه من و به پدرم داد.  من مادرم رو نمیدیدم و این باعث گوشه گیری من تو مدرسه شده بود

معلم من بعد از مدتی با پدرم صحبت کرد و راضیش کردکه من مادرم رو ببینم.اون قبول کرد.من تا ۱۲ سالگی پیش پدرم بودم.اما به خاطره این که اون ازدواج کرده بود  و بچه هم داشت من پیش پدر بزرگ و مادر بزرگم زندگی میکردم.اونا هیچی واسم کم نگذاشتن.اونا دختر نداشتن و من رو مثل دختر خودشون دوست داشتن..

۱۲سالم بود که تصمیم گرفتم برای مدتی با مادرم زندگی کنم.دوری من از پدر بزرگ ومادر بزرگم اونا رومریض کرد..پدر بزرگ من به جای پدرم خرج من رو می داد با این که پیر بودددددددد

من از پدر گله داشتم.خلاصه اونا من رو به اینجا رساندن...

من ازشون واقا ممنونم........

ادامه دارد.....

امشب تصمیم دارم داستانی رو از زبان یک بنده خدا براتون بگم....

۳سال بیشتر نداشتم که همیشه شاهد دعواهای خانواده ام بودم.بچه بودم...این موضوع روحیه ام رو خراب کرده بود.دائما شاهد کتک خوردن مامانم بودم..اون جیغ میزد و گریه میکرد.من میامدم و میشستم رو پاهاش و گریه میکردم تا بابام کتکش نزنه...

این کار همیشه ادامه داشت و من.....آخ خ خ روزهای بدی بود...یک روز به یک جایی رفتم که تا اون روز ندیده بودم...بعدا فهمیدم اونجا دادگاه هست.من مشغول بازی بودم غافل از این که پدر و مادرم از هم میخوان جدا  بشن..رفتم خونه مامان مامانم(مامانجانم)دادگاه بعد از صحبت با من من رو به مامان داد تا ۷ سالم بشه.........

ادامه دارد.......

bebin golam man soaleto matrah kardam ishon goftan  to be dostet vabaste shodi.  ma bayad tarke vabastegi konim.hala in vabastegi mitone harchizi bashe,dost,arossak,mashin va va va va va...ma dar darajeye aval bayad khodemono dost dashte bashim ta betonim baghiaram dost dashte bashim.

 to age be khodet ehteram gozashty va baraye khodet kheily karharo anjam dady mosalaman khodeto dost dary va mitoni baghiaram dost dashte bashi

ama vabaste na...age vabaste shody bedon khodetoziad dost nadary chon on yerozy az to joda mishe va be to sadameye ziady vared mishe ke on moghe dige hichiiiiiiiiiiii

hala  ma dar in weblog khodemon dar baraye hame ina bahs mikonim ama shoma ham har soali darid beporsid ta begim hata agar az javabeton ham chizi motevajeh nashodid begid ta vazehtar began

من بهناز ۲۰ ساله از اصفهان هستم.رشته معماری دانشگاه آزاد خوراسگان...

من میخوام تو این سایت  قبول کنیم که همهگی بیماریم... و بتونیم رو رفتارهامون کار کنیم و اونا رو اصلاح کنیم.

در واقع قبول کنیم در برابر دیگران عاجزیم...توقعها رو پایین بیاریم و و و و...اگر هر کسی خودشو اصلاح کنه دنیا اصلاح میشه...

پس بیاین با نام مستعار نظر بدیدومشورت کنیم....سوال کنید...جوابهای شما توسط مشاور عزیزی داده خواهد شد...بیاین با حرفهامون به دوستامون عشق بدیم

نگران نباش یه روزی هم یکی اونو بی دلیل میذاره و میره...

when it's   you!!!!!

 هرگزبراي عاشق شدن به دنبال باران و بابونه نباشي گاهي در انتهاي خارهاي يك كاكتوس به غنچه اي مي رسي كه ماه را بر لبانت مي نشاند

دوست داشتن هميشه گـــفتن نيست گاه سکوت است و گاه نگــــــاه ... غـــــريبه ! اين درد مشترک من و توست که گاهي نمي توانيم در چشمهاي يکد يگــرنگــــاه کني

با تشکراز دوست خوبم valinooos